Śmierć cieplna
Stan maksymalnej entropii w odległej przyszłości: żadnych różnic temperatur, żadnej użytecznej energii, nic, co mogłoby się jeszcze wydarzyć — wszechświat kończy się w równowadze, nie w ogniu.
Lukasz Szramuk ·
Śmierć cieplna to najbardziej prawdopodobne zakończenie wszechświata: powolne dochodzenie do maksymalnej entropii, w którym każda różnica temperatur się wyrównała i nie została już żadna energia zdolna cokolwiek wykonać. Harmonogram jest długi. Gwiazdy dopalają się około 10^14 lat; galaktyki tracą ze sobą kontakt pod przyspieszającą ekspansją; czarne dziury wyparowują do 10^100 lat; zostaje rzadka, zimna kąpiel fotonów, w której czas nie ma już czego odmierzać. Nie jest gorąco i nie jest to wydarzenie — wszechświat kończy się nie w ogniu, lecz w bezruchu. Ludwig Boltzmann sformułował tę obawę w latach 90. XIX wieku; odkrycie ciemnej energii uczyniło z niej faworyta. To także stan, w którym mózgi Boltzmanna stają się realnym problemem dla kosmologii.